ELİMDE DEĞİL

Biliyorum...
Suçların en ağırını taşıyorum
Hayat ne kadar tahammül eder
Bu kimsesiz, yitik ruhuma, bilmiyorum
Seviyorum...
Kalbul ediyorum


Biliyorum...
Zamanın oku dönülmezi gösterir
Ne kadar dirensemde sensizliğe
Yüreğimdeki kelepçeler gerçeği hatırlatır
Dermansızım...
Kabul ediyorum

Biliyorum...
Güneş öper alnımdan her sabah
Ama yakındır bembayaz bir elbiseyle
Vefalı dostumuzla kucaklaşmam
Sensizim...
Kabullenemiyorum

Biliyorum...
Bıktırdım rahmet saklı yağmurları
Elimde değil...
Ne zaman adın gelse aklıma
Yağmuru doyuyor yanaklarım
Islanıyorum...
Elimde değil...
Seviyorum

DOĞUMGÜNÜ’N

Alnına değen ilk nefesten biri
Bugünmüş meğer ey sevgili
Eminim o gün öyle mesuttular
Doğumuna tanık olan melekler

O soğuk taşta da yazar ya hani
Bir doğum bir ölüm, sonuymuş yolun
Bilmezler ki, sayısını unutur bazıları
Kaç defa doğup öldüğünün

Yabani bir gül dolanmış yüreğe
Bazen gülerken ağlıyorum sessizce
İnan bir tebessümüne doğuyorum
Kaşlarını çattığın an ölüyorum

Senin doğum günündü o gün
Benimki senin tebessümünde saklı
Bilmiyorum hangisi daha yakın
Belki yarın yine ölürüm

Ama sen hep gül
Gül ki,
Gülüşüne muhtaç bahar
Gül ki,
Yeniden doğayım.

SON NEFES

Ben, sende verdim son nefesimi
Gün yeni siyaha boyanmıştı
Dilime garip bir ağıt dolanmıştı
Kendime mezar bakıyordum sanki

Ben, sana verdim tüm ümitlerimi
Evlenecek, çok mutlu olacaktık
Siyah-beyaz filmlerdeki gibi yani
Bilemedim,hep mutlu bitmezmiş yolculuk

Ben, gönlümü sende toprağa verdim
Hasretin ateşi ruhumu pareledi
Umutlarımı, gönlümü, ruhumu, kendimi
O gün, selasız, duasız toprağa verdim

Ben, ruhumu sana teslim ettim
Şimdi, kim ağlar mezarımın başında
Kim dua gönderir bu aşk şehidine
Yorulup mezarımı uzaklarda arama
Ben, yüreğimi yüreğine gömdüm

HÜKÜM

Bitti aşkım!
Bu son demidir baharın
Varsın yansın senli umutlarım
Hazan rüzgarı küllerini savursun
Acıya müptela gönlüm bayram etsin

Unut!
Mutluluğuda nereden çıkardın
Ömrümü ayrılığa emanet etmişken
Boşuna bağırma, yorma kendini
Duyulmaz burada biçare feryadın

Üzülme!
Bahtın esir düşmüş kedere
Ağlasan, yansan, yıkılsan nafile
Umuda tutkun bu saf yürekle
Daha çok kanarsın bile bile

Bu son sözüm!
Vakit koşmaktan yorulsa
Yer yarılsa, gökler yansa
Yüreğim sevmekten yorulmaz
Adını O'dan başkası silemez

O ŞARKI

Bak yine o şarkı var radyoda
"Gidiyorum bütün aşklar yüreğimde"
Aşıklar ayrılmasa hiç, hep mutlu olsa
Sezen abla, mutlu sonlar için yazsa

O şarkı yüreğime her değdiğinde
Onunla biz hüzün saplanır sol yanıma
Gün eskir, mevsimler yorulur
Maviler hüzünle karışık ağlamaya durur

Sonra zihin sayfaları birden açılır
Bir yanın unut, diğer yanın hatırla der
İçi boş, hoşçakallari olmadılar, üzüldümler
Sana ölümü bekleyen bir yürek miras kalır

MEVLANA DİYARINDA

Onu bana sormayın sakın
Acısı taze, unuttum sanmayın
Görmediniz mi onu omuzlar üstünde
Kaldırdılar buradan öğle vaktinde

Artık ebedi huzura kavuşmuştur
Şimdiye acısı dinmiştir belkide
Dörtkollu'ya koymuşlardı biraz önce
Belli yalnızdıi ardında bir ağlayanı yoktu

"Kurtulmuş!"dediler,fatihalar gönderdiler
Kan revan içindeydi kefeni
Demekki, çok çekmiş "Zavallı!"
Bugün onu karşı kıyıya gömdüler

Adını dahi bilen yoktu
"Er kişi niyetine!" dediler
Mevlana Diyarı'nda toprağa verdiler
Ağladı kaderim, ağladı gökler

MELEKLER TANIK

Gökyüzü, bak masmavi
Şimdi esti geçti bir peri
Dünde kaldı mahsun karanlık
Söz verdin, melekler tanık

Bulutlarda kanmış rüzgara
Parelenen yanıma sevinç bırakıyor
Kanatlarından düşer meleklerin
Şahidim yağmur, Söz verdin

Bülbüller susmuş bizi dinliyor
Mecnun bile bana gıpta ediyor
Yürüdüğümüz yollar dua ediyor
Söz verdin, tarih unutma diyor